Ertesi günün ilk saatlerinde makarnamızı yedik -acı turşu yemiyorum ısrarla, çeşitli sindirim problemleri dolayısıyla- makarna çohoştu, teşekkürler Görkem Abla.
Teyzem uzatmalısıyla sohbetlerde, klişe muhabbetlerini yapmaktalar, işin gerçeği bu olayın herhangi bir sonu yok ve bence herkes bunun farkında.
Saati tam olarak bilmiyorum ama tahminimce 9a doğruydu, dama çıktık. Buna devam edeceğim bir dakika
BUGÜN ALLAHIN KAHRETTİĞİ BİR GÜNDÜ. O KADAR SICAKTI Kİ, SABAHLEYİN TEYZEM BENİ EVDE ERİMİŞ HALDE BULDU, DOLABA KOYDU. SOĞUDUM VE KIVAMA GELDİM. deprem beklentimiz var kgjldgh
Devam ediyorum,
Damdaydık saat 2.30a kadar, benim yaram olan aynı zamanda dam popülasyonunun çoğunlukla yarası olan bir konudan bahsettik. Bazı değişmezler, affedilmezler, unutulmaz acılar ve buhranlardan... Kendimden parçalar bulmadım değil.
Aslında ben kendimle, üzüntümle dalga geçtim çoğunlukla. Yaşadıklarımı ister istemez Hatice ablayla ya da Erhan abiyle kıyasladım. Onlara ayıp çünkü. Ama aynı zamanda onların anlattıklarıyla anladım ki ben hiçbir zaman onların yarısı kadar güçlü olamadım, belki de olamayacağım.
Umarım her şeyi düzeltebiliriz.
Umarım.
Görüşürüz kaşarlar.
0 yorum:
Yorum Gönder