4 gün kaldı sporun bitmesine yarın gidip gitmeyeceğim konusunda kararsızım. Yardımlarınızı bekliyorum.
Spor başladığından beri kavradığım gerçeği paylaşmak isterim sizinle, sporda ne kadar terlersem o kadar mesut oluyorum. Terlemek iğrençtir hem fikiriz ama spor salonunda terlemek dünyanın en muhteşem işlerinden biri gibi geliyor. Mutlu oluyorum, efor sarfettiğimi gözlerimle görmüş olduğum içindir muhtemelen.
"Pelin çok kilo vermiş!!!" "Çok çirkin olmuşsun teyzem ya, kilo al döverim seni" gibisinden aramalar oldu Adıyaman'dan İstanbul'a..-çirkin olmuşsun ne ya, bu kadar açık sözlü olma kızım.- Bir de bu aralar reçel çok yiyorum, reçeli kesmem lazım. (kayısı reçeli şu an favori, ilerleyen dakikalarda vişne reçeli olacak.) Çok istikrarsızım bu kilo konusunda. Bir düzene gireydi, iyiydi.
Hadi gidiyim de akşam yemeği yiyim.
Not: Acayip sıkıldım lan İstanbul'dan. Herkes bir yerlerde, gitsek bizde. Yolculukları seviyorum. Şimdiye kadar "beni gönderin yea!!" derdim ama teyzem bunu laf arasında söyleyince babam "kusra bakmasın" dedi. Çok ayıp etti o an. Birlikte gidersek gideceğiz artık, ama bütün yazı İstanbul'da geçirmeyelim de ne olursa olsun.
4 Temmuz 2011 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)










0 yorum:
Yorum Gönder