"lanadelreyisafucker, değiştir şu karıyı"

Umursayacak birileri var.
Bence herkesin hayatında var.
Hatta ben çok iddaalıyım bu konuda, benim birden fazla güzelliğim var hayatımda.
Burcuyla yaptığımız tatil sebebiyle ne kadar memnun olduğumu anlatamam. Bence çok anlamlı, çok hızlandırılmış ama çok güzel bir dönemdi. Asla unutamayacağımızı düşünüyorum gerçekten, en azından benim için böyle.
Bugün beni görmek için gelen çok tatlı misafirlerim "Çok fazla insana güvenme, inanma, en yakın dediğin de çeker gider bir gün, evlenir aile kurar.  Ayrılırsınız." Öğütler, öğütler...
Bunu düşündüm, tarttım kafamda. Bunu yazdığım için pişman olmak istemiyorum. Pişman olmak zaten hiçbir zaman rahatça yedirebileceğim bir şey değil. Eğer bir gün saçma bir şeylerden Burcuyla koparsak, uzaklaşırsak sanırım o olaydan sonraki dönemde artık kendimde olamam. Gerçekten bunu kabullenebileceğimi düşünmüyorum. İstediğimiz kadar evlenelim mesela. Yüz kere evlenelim hatta, hepsinde Burcu nikah şahidim olsun istiyorum. O derece.

Bir kere ona kurmuştum bu cümleyi "Bütün sıkıntıların biteceği bir dakika gelmesi gerekmiyor mu?" o da bana "Evet ya,olması lazım di mi ya?" tarzında bir şeyler söylemişti. Sıkıntıların biteceği bir nokta var, yaklaşıyor hatta. Ama yaklaştıkça o parıltı, sanki daha da büyüyor. Hani yakına geldikçe daha büyük görünür ya hedef, o hesap mesela. Tutup, kavrayamayacağım diye korkuyorum. Ellerimden azıcığını bile kaçırmak istemiyorum. Hepsi benim olmalı, sahip olmam lazım ona, ihtiyacım olan şey o sanki ya onu bırakmamalıyım işte.
Ama sanırım sabreden derviş muradına erecek, ersin bir kere de benim için. 
Ermesi lazım.