"Kafamda sorunlar var." Bu sorunlar halledilir. Aslında edildi de. Çünkü birileri sürekli bana "sabırlı sebatlı ol, bekle" diyip duruyordu ki (bu dünyanın en zor işlerinden biridir benim için) her şey hızlıca olsun isteyen bir insan için bu hiç de kolay değildi. Aynı anda arkadaşınız olan bir insanın ağzından çıkan boş ve bir niteliği olmayan cümlelerden saçma salak anlamlar çıkarmaya çalışıp, beyninizin içine sıçabilirsiniz.
Yaklaşık 2 haftadır kontrolümü kaybetmiş bir şekilde geçirdim. Bugün 1 haftasını sadece karamsarlaşarak, diğer haftasını pollyanna olarak geçirdim. Tabi ki bunları hafta hafta ayrı olarak yaşamadım. Aynı gün birçok duygu yaşadım kendi içimde. Fırtınalar kopardım. Ders çalışamadım, başka hiçbir şeye konsantre olamadım. Tek derdim bir cevap almaktı. Cevabımı aldım, cevabımı alıncaya kadar adrenalin yüklüydü. İtiraf ediyorum cevap beklediğim yöndeydi. Çünkü belki de içimde bir yer hep korktu olumlu olandan. Ama her zaman başka bir yerde dedim ki "hoş olurdu lan"
Olmayacak ama ben de böylesine karmaşık ve soru işareti dolu olmayacağım. Ayrıca enfes rahat, huzurlu ve mutluyum. Aynı zamanda ara sıra boş biri olduğumu düşünmeye başlasam da bu tarz duyguların beni ele geçirmesine izin vermiyorum.
Biz iyi arkadaşız, bana iyi davranmasını seviyorum. Benden kaçınsaydı kendimi vebalı gibi hissedecektim ama işte böyle yapmadığı için bir damlacık ağlamadım.
Fark ettim ki ruhsal bağlamda güçlü bir kızım ben. "Üzgünüm" "Ben hasta değilim" "Bağışıklık sistemim çok güçlü ben grip olmam" "Sor bakalım tanga giyiyor muymuş"lu bir hafta beni bekliyor.
Celine: Isn't everything we do in life a way to be loved a little more?
before sunrise
0 yorum:
Yorum Gönder