ikimize birden yükleniyorlar ama en çok bana

Valla yemin ederim ki en çok bana yükleniyor her şey. İçime neden oturduğunu anlamıyorum bazı şeylerin. Tamamıyla benden bağımsız olaylar var (aslında ne istediğini bilmemek de kötüdür) "Olabilir Pelin, sana ne ki bundan?" Bu iç sesimin söyledikleri... Dış sesim diyoki "Valla moronsun sen" Hem aşık olmamak hem de olmak ne kadar kötü bir duygu. Takılmaman gereken ayrıntılara takılırsın.

Birkaç cümle önce ben bir hata yaptım. Affola!

Ben aşık olamadım henüz kimseye. Öyle bir şeyin tam olarak neye benzediğini de bilmiyorum. Ben sonradan bağlananlardanım. Ama şuan ortada "sonradan" olabilmeyi sağlayacak bir şey de yok. İşte diyorum en çok bana yükleniyorlar.

Sanırım hormonal... Bu da olabilir. Her gördüğüme atlayasım gelmiyor ama atlamayasım da gelmiyor. Atlamayacağımı biliyorum ama.
Çünkü atlamam.

Hormonal ise süper demektir. Hiçbir şeyi bok etmeden çıkarım bu işin içinden. Ama değilse de ben bir yol bulurum. Bulmayı planlıyorum.
Umarım bulurum.