Depresyondayım, unutuldum.

Çok kötü günler geçiriyorum galiba gene. Herşeyin aynı olmasının verdiği boşluk, beklentilerinin boş çıkması, sevgilinden çok uzaklarda olmak, depresif şarkılar dinleyip mırıldanmak, hergün aynı aktivitelerde bulunmak... Sanırım depresyondayım, unutuldum.

Dün "Constantine" vardı. Fox'ta. Ama saat 12yi geçiyodu baya. Mesaj attı işte, cevap yazdım ama binbir zorlukla. Yazıcak, konuşacak birşey bulamıyorum. Arada at demişti. Her zaman atardım. Ama atmadım. O, gece gelinceye kadar. Sonra reklam arasında cevap yazdım. Bana anlattı gününün nasıl geçtiğini falan ama benim anlatacak birşeyim yok. Boşboşum yani. Susuyorum o yüzden. Bozuldu sanırım. Haklı olarak da. Hadi constantine'i izliycem dedim. Uyumazsan konuşuruz...

Bir bitti film. Saat 2ye geliyo. Uyumuştu, 3 msj attım.

Sabahleyin 11 suları uyandım dedi. Kavga çıkcağı belliydi. 2 mesaj sonrası şunu dedim: "kavga etmek istemiyorum". O da istemiyomuş zaten. Bıdı bıdı. Etmedik kavga falan. Şarjı bitti gitti. Arada atcaz öyle dedik.

İş olayım da olmadı muhtemelen. Baksana aramıyolar. Annemler bunu baz alarak, Adıyaman'a erken gitmeyi konuşup duruyolar bıdı bıdı. Ayın 10u iyiymiş de neymiş.

Paraya ihtiyacım var böyle acayip derecede. Ama Adıyaman'a gitme olayını da seviyorum. Ve ben genelde ikisini aynı anda elde etmek isteyenlerdenim.

Henüz yüzmeye gidemedik, çünkü annem pimpirikli karının teki. Babam bir şey demiyor kadın bip bip ötüyo. Lanet olsun

Saymakla bitiremiycem ruhsal karışıklığımı.