-mış gibi yaşamak

Yine hiç mutlu değilim ve olamıyorum, bu kadar kolay mıydı? Verilen sözler falan. Lan ben o sözleri kimseye vermedim, "kendime" verdim. Bu kadar aptalca gidiyo olamaz bişeyler, istiklal caddesinde. Onun üzerineki saygıdeğer(!) okulda. Osmanlı Devleti'nin dağılma dönemleri gibisin, dışı gür içi kof bir ağaç.

Hiçbirşeye değmez.

İnsan boşuna ara sıra "Marilyn Manson dinleme ihtiyacı" duymaz. Bir sebebi vardır ve bir amaca hizmet eder, bu eylem. Çünkü küfür edebilmek, doğru şeylere doğru zamanda bağırabilmek zor iştir. Ve küfür etmek güzeldir. Ama ota boka her gördüğüne, herkese değil. Gerçekten istediğinde, etmelisin. Edemiyorum ama.

İstemiyorum ama gülüyorum, bu ülkede yaşamak istemiyorum ama burdayım, biraz daha. Ara sıra seninle konuşmak istemiyorum ama konuşuyoruz. Konuşamıyoruz da. Mesela şuan yaptığım şey şu " sonra konuşalım mı?" dedi ki tamamdır öptüm. Ay ben de. Kaçtım senden. Canım sıkkın. Telefonumu kapatasım var. Bir haftadır açmadım bilgisayarı. Bugün sırf blog yazmak için geldim buraya.